دست توست که تصمیم بگیری این هزار سال را چگونه بگذرانی؛ به بطالت یا به خدمت؛ زمانش که رسد، زمانی که بار دیگر چشمه در پهنای گیتی آشکار شود، زمانی که آخرین لحظه از هزارمین سال به پایان برسد خورشید عمرت غروب خواهد کرد، به سان شعله ی شمعی که خاموش شود.
حرف هایم را فراموش نکن؛هزار سال دیگر تو را میبینم؛به امید آنکه از این فرصت به شایستگی بهره ببری. حال بخواب ؛ اما حرف هایم را فراموش نکن.