آگوستین قدیس به مدت نُه سال پیرو کیش مانویت بود و با زیر و بم اندیشه‌‌‌ها و ضعف‌‌‌هایشان آشنا گشت. او پس از مسیحی شدن آثار زیادی در نقد مانویت نوشت و در این بین توجه ویژه‌‌‌ای به نقدهای آنان بر کتاب مقدس داشت. این رساله یکی از آثاری‌‌‌ست که او مستقیم با مانویت روبرو می‌‌‌شود و رویکرد تفسیری، اعتقادی آنان مورد نقد قرار می‌‌‌دهد.