دهه ی گذشته در تاریخ خاورمیانه و شمال آفریقا، به شکل عجیبی تمام تاریخ پیش و پس از خودش را حتی از پس هزاره های تاریخ، متحول و دگرگون کرد. دهه ای که چندین انقلاب با نام مثالی «بهار عربی» از تونس تا لیبی و مصر و سوریه و غیره را در برگرفت و در نمونه ای مثل تونس با کمترین تلفات و با گشودگی و سرانجامی – لااقل تا امروز – خوشایند آن کشور و مردمش اتفاق افتاد و در نمونه ای مانند سوریه، به شدت ویرانگر و خونبار بود و به جز تلفات انسانی تمام نشدنی اش، باعث تخریب بخش بسیار بزرگی از دستاوردهای تاریخی و تمدنی هزاران ساله ی بشر در این منطقه شد که دیگر هیچ گاه به پیش از آن بازنمی گردد. «عزمی بشاره»، این متفکر و جامعه شناس فلسطینی در کتاب «درباره ی انقلاب و زمینه های آن/ تلاشی برای تدوین نظریه ای علمی درباره ی انقلاب های عربی» سعی کرده است با موشکافی مفهوم انقلاب و ریشه یابی علل و عوامل آن از حیث تاریخی و فکری در کشورهای مختلف خاورمیانه و شمال آفریقا، به بررسی آنچه در این کشورها اتفاق افتاده و چگونگی انتشار و سرایت این انقلاب ها بپردازد. «عزمی بشاره» در کتاب «درباره ی انقلاب و زمینه های آن/ تلاشی برای تدوین نظریه ای علمی درباره ی انقلاب های عربی» سعی کرده است با در نظر گرفتن بخش اعظمی از انگاره های فکری پیرامون نظریه های انقلاب از غرب تا شرق، به تئوری های انقلابی نزد فقهای دینی به ویژه فقیهان سنّی مذهب توجه کرده و به واکاوی انقلاب های اتفاق افتاده در کشورهای عربی مختلف بپردازد.