«هومیوپاتی» به عنوان یک روش درمانی نوین، در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست، در بسیاری از نقاط اروپا و غرب رواج پیدا کرد. لیکن در اواسط قرن بیستم با پیشرفت سریع تکنولوژی، هومیوپاتی کم کم رو به خاموشی گرایید. هومیوپاتی، بر این اصول استوار است که علایم ظاهر شده در فرد مریض، بیماری نیست، بلکه واکنش مثبتی از عضو تحت فشار است که برای برگرداندن تعادل فیزیولوژی خود انجام دهد. پزشک یا دامپزشک برای کمک به برقراری نظم فیزیولوژیک بیمار، به جای سرکوب این واکنش ها به آن ها کمک و آن ها را تقویت می کند. در هومیوپاتی سعی می شود میزان آسیب دیدگی کمتر شود و به بیمار کمک می شود تا در برابر تحریکات منفی و ناسالم مقاومت کند. در هومیوپاتی دامپزشکی، علایمی که حیوان بروز می دهد، باید با دقت مورد توجه قرار گیرد، تمامی این نشانه ها جمع آوری، تجزیه و تحلیل شوند؛ سپس دارویی انتخاب شود که در تحقیقات گسترده و درازمدت ثابت شده علائم ناشی از این ماده، همان نشانه های دام بیمار است. در این کتاب به روش های درمانی هومیوپاتی در بیماری های طیور پرداخته شده و نگارنده، علاوه بر ارائه روش های درمانی مربوط به هر عارضه، نام داروها، ترکیب شیمیایی و منبع تهیه آن ها را بیان نموده است.