سالهاست که منطقه وسیعی در شمال غرب چین بستر انواع صدا جدیدی از خشونت حکومتی و استعمار است و بیش از یک و نیم میلیون مسلمان اویغور در اردوگاههای اقامت اجباری و کارخانه های مربوط به این اردوگاهها ناپدید شدهاند درن بایلر یکی از متخصصان پیشتاز جامعه اویغورها و سامانههای نظارتی ،چین با اتکا به ساعتها مصاحبه با نجات یافتگان این اردوگاهها هزاران سند دولتی و بیش از یک دهه پژوهش نشان میدهد که چگونه شبکه گسترده ای از فناوریهای شرکتهای خصوصی ـ تشخیص چهره ا و دادههای تلفن همراه به حکومت و شرکتها این امکان را داده است که میلیونها اویغور را به سبب فعالیتهای دینی و فرهنگی شان وارد فهرست سیاه کنند آنها بازداشتی ها را به اتهام «جرمهای پیشا وقوعی که گاهی صرفاً شامل نصب اپلیکیشنهای شبکه های اجتماعی است برای آموزش به اردوگاهها میفرستند و مجبورشان میکنند دولت چین را بستایند اسلام را انکار و خانواده هایشان را تقبیح کنند و در کارخانههای مربوط به اردوگاهها رایگان یا در ازای دستمزدی بسیار اندک کار کنند. بایلر به سین کیانگ میرود تا نشان دهد آسایش حاصل از استفاده از تلفنهای هوشمند برای اویغورها به چه فاجعه ای تبدیل شده و فناوری رایج در سرتاسر جهان که شرکتهایی از سیاتل تا پکن آن را تولید میکنند اشکال جدیدی از خفقان را برای مردم سرتاسر جهان به وجود می آورد.