آب در صد درجه به جوش می‌آید؛ ثابت گرانشِ زمین دَه است؛ کاغذ تورنسل در محیط بازی آبی می‌شود؛ زمین به دور خورشید می‌چرخد. این‌گونه یافته‌های علمی وابسته به احساسات و باورهای شخصی دانشمندان نیستند و به همین دلیل علوم تجربی، با داشتن روشی عینی و خالی از سوگیری، می‌توانند تصویری مطمئن و دقیق از جهان در اختیار ما بگذارند. اما روپِرت شِلدریک، زیست‌شناس سرشناس انگلیسی، مدعی است نظام باورهای علوم تجربیِ معاصر دارای برخی مفروضات اساسی اما نیازموده است که از فرط تکرار به اصولی بدیهی تبدیل شده‌اند و کمتر دانشمندی به خود اجازه می‌دهد که در آن‌ها شک کند. برای مثال، دانشمندان به ما می‌گویند روح وجود ندارد؛ فرایند تکامل کاملاً تصادفی است؛ پدیده‌هایی مثل تله‌پاتی چیزی جز خرافه نیستند. شلدریک می‌گوید این باورها، که ریشه در نگرش مکانیستی قرن نوزدهمی دارند، نه‌تنها پشتوانۀ علمی ندارند، که حتی با یافته‌های اخیر نیز ناسازگارند. او در این کتاب دَه باور بی‌اساس علم مدرن را توضیح می‌دهد و دانشمندان را به بازنگری در این باورها فرامی‌خواند.