سرزمین خوارزم، بخشی از سرزمین گسترده ایران باستان بوده ‌است و بر اساس گواهی‌های تاریخی و مستند، برخی از ایران‌شناسان این ناحیه را سکونت‌گاه نخستین ایرانیان می‌دانند. در روزگار هخامنشیان، به نوشته کتیبه بیستون، خوارزم یکی از استان‌های ایران باستان بوده‌ و در دوره پس از اسلام نیز همچنان یکی از مراکز مهم فرهنگی به شمار می‌آمده‌ است. کتاب «ده گفتار درباره زبان خوارزمی» حاصل مقالاتی درباره زبان خوارزم با ترجمه یدالله منصوری است.