نویسنده کتاب دکارت و ما‌بعدالطبیعه ی ماهیت انسان با واکاوی نقادانه ما بعد الطبیعه دکارت نشان میدهد که وحدت نفس و بدن در نگاه دکارت برخلاف باور سنتی بیشتر دکارت شناسان، هیچ ربطی به برقراری تعامل علی معلولی از نوع علیت فاعلی میان آنها ندارد که با تردید در امکان این تعامل آن وحدت خدشه دار گردد. در نگاه دکارت وحدت نفس و بدن همان چیزی است که مدرسیان آن را «وحدت جوهری» – یعنی وحدت صورت (نفس) و ماده (بدن مینامند و محصول این وحدت جوهری، کلی است که در سرجمع اجزایش خلاصه نمیشود بلکه قابلیت حالات احساس و حرکات ارادی بدن از خواص نوظهور این کل است که از وحدت جوهری نفس و بدن حاصل آید.