نویسنده ی این کتاب درباره ی آن نوشته است:”نگارش این کتاب در سال ۱۳۷۳ به پایان رسید، اما یک دهه طول کشید تا به زیور طبع آراسته شود. زیرا در آن سالها هنوز مطالعات فرهنگی و جامعه شناسی فیلم و سینما چندان در میان اهل فن جا نیفتاده بود. ناشران سینمایی می گفتند این کتاب درباره سینما نیست و ناشران علوم اجتماعی می گفتند این کتاب درباره سینماست و به حوزه کار آنها ارتباط ندارد. سرانجام پس از یک دهه ویراستار فرهیخته ای پیدا شد که بر این باور بود که کتاب درباره فرهنگ است و به سال ۱۳۸۳ کتاب از چاپ در آمد. نمی توانم بگویم کتاب خوب توزیع شد، اما آنها که دستی بر آتش داشتند.کتاب را خواندند و کتاب جایگاه خود را در میان کتاب های مربوط به سینمای ایران پیدا کرد. در این دهه پس از انتشار کتاب کوشیده ام تا بازخوردهای خوانندگان و به ویژه خوانندگان اهل فن را جست و جو کنم و بیانم نتیجه جست و جوهایم چنین بوده است که گروهی از خوانندگان و به ویژه دانشجویان و پژوهشگران علوم اجتماعی آن را از این بابت که فیلم های ایرانی را در یک دوره طولانی به شیوه ای روش مند مورد مطالعه علمی قرار داده است و مفاهیم علمی پیچیده را با کاربرد برای شان معنی دار و روشن ساخته پسندیده اند. هم اکنون شمار پژوهش ها و پایان نامه ها در این حوزه ها رو به فزونی است، اما موقعی که ویراست نخست این کتاب منتشر شد شاید تنها نمونه ایرانی از کاربرد این روش ها در ایران بود. گروهی از خوانندگان عمومی تر که البته تعدادشان کم تر بوده است ،کتاب را به خاطر مروری بر فیلم های عامه پسند ایرانی داشته پسندیدند و خواندند، ایشان اغلب به علت وجود فصل های نظری، خواندن کتاب را دشوار می یافتند و خواهان حذف فصلهای تئوریک بودند.”