«دین» و «سیاست» از دیرباز در زندگی بشر حضور موثر داشته اند. از این رو، تفکر درباره ی رابطه ی میان آن ها، دارای سابقه ای طولانی است. علمای دینی مسلمان، از دیرباز معمولا بر پیوند بین این دو تأکید کرده اند. لذا می توان از وجود نظریه ی عمومی پیوند دین و سیاست در نزد آن ها سخن گفت. در این کتاب پس از بررسی مفاهیم «دین»، «سیاست»، «تفسیر»، «هرمنوتیک»، و «تبارشناسی»، مباحث نظری درباره ی دین و سیاست، نظریه ی عمومی پیوند دین و سیاست، تاریخ اندیشه های سیاسی اهل سنت و شیعیان درباره ی دین و سیاست، و نظریه ی جدایی دین از سیاست، به ارائه ی تفسیرهای امام محمد غزالی و خواجه نصیرالدین طوسی از نظریه ی پیوند دین و سیاست پرداخته می شود و نقش پیش فهم های آنان، تفسیرهایشان و عوامل اجتماعی سیاسی موثر بر شکل گیری تفسیرهای آنان از منظر رابطه ی دانش قدرت بررسی می شود.