علیرغم اینکه تلمود غنی‌ترین مخزن درمان‌های پزشکی در یهودیت باستان است، این گونه مهم از تفکر یهودی تا حد زیادی نادیده گرفته شده است – حتی با توجه به اینکه مطالعه پزشکی باستان در سال‌های اخیر منفجر شده است. جیسون سیون مختاریان در مطالعه‌ای جامع درباره این موضوع، این ژانر مبهم متن تلمودی را که از قرون وسطی در سنت یهودی به حاشیه رانده شده است، بازیابی می‌کند تا عمق غیرمنتظره دانش پزشکی خاخام‌ها را آشکار کند. پزشکی در تلمود استدلال می‌کند که این درمان‌ها شکلی از عقلانیت علمی خاخامی را نشان می‌دهد که بر مشاهدات انسانی و استفاده از طبیعت تکیه دارد و در عین حال نقش خدا و تورات را در سلامت و بیماری کم‌اهمیت می‌کند. مختاریان با استفاده از طیف وسیعی از منابع یهودی و ساسانی – از انجیل، تلمود، و میمونیدها گرفته تا متون نوشته شده به زبان اکدی، سریانی و مندایی، و همچنین کاسه های طلسم، بینش نادری را در مورد چگونگی خاخام های عتیقه متأخر ارائه می دهد. بابلی دانش پزشکی زمان خود را برای رفع نیازهای جامعه خود تطبیق داد. در این میان، او فصلی ناگفته از تاریخ طب قدیم را روایت می کند.