زندگی کوتاه است. هیچ کس بهتر از لنی هفده ساله ای که در بخش ترمینال زندگی می کند نمی داند. اما از آنجایی که او در حال یادگیری است، نه تنها آنچه از زندگی می‌سازید مهم است، بلکه مهم است که آن را با چه کسی به اشتراک می‌گذارید.

او با طفره رفتن از دستورات پزشک، به کلاس هنر می پیوندد و در آنجا با هم بیماری مارگوت، یک جوان هشتاد و سه ساله شورشی از بخش بعدی برخورد می کند. پیوند آنها فوراً برقرار می شود زیرا آن ها متوجه می شوند که صد سال شگفت انگیز را با هم زندگی کرده اند.

برای جشن گرفتن قرن مشترکشان، آنها تصمیم می گیرند داستان زندگی خود را ترسیم کنند: پیر شدن و جوان ماندن، شادی بخشیدن، دریافت مهربانی، از دست دادن عشق، یافتن شخصی که همه چیز است.

همانطور که دوستی خارق العاده آن ها عمیق تر می شود، به وضوح مشخص می شود که زندگی با لنی و مارگوت هنوز تمام نشده است.