آفتاب می چسبید. بهار آمده بود و رفته بود ولی رنگ سفید زمستان هنوز روی قله ها و سایه گاه های کوهستان باقی مانده بود. قله ها را از اینجا نمی توانستی ببینی. اگر می خواستی ببینی شان باید تا پیچ جاده پیش می رفتی. از آنجا سه قله را می دیدی. یکی جلوتر دو تا دورتر. اگر به آن سوی دره می رفتی قله ی چهارم را هم می دیدی که یکه و تنها سر به فلک کشیده.