بسیاری از جوانان علاقه مندند به آموزش شیوه ی سرودن شعر بپردازند و فنون آن را بیاموزند و روزی شاعر بزرگی شوند. این آرزویی بزرگ است! آرزوی بزرگی که در گذشته، خیلی ها را به تکاپو واداشته و در آینده، باز هم بسیاری را به تکاپو واخواهد داشت. از شما چه پنهان! خود من هم سالها چنین آرزوهایی را در سر پرورانده ام. اما باید همین جا بگویم که شاعری هنری والا و ارجمند است که به قریحه و استعداد فطری و تجربه ی بسیار و دانش و مهارت فراوان نیاز دارد. امیدوارم که خوانندگان جوان این کتاب از چنین قریحه ای برخوردار باشند. حال اگر هم از تجربه و دانشی که برای شعر گفتن لازم است، هنوز بهره ی چندانی ندارند، می توانند با مطالعه ی دقیق این کتاب به دانش و آگاهی لازم دست یابند، و امیدوار باشند که دیر یا زود به آرزوی خود دست خواهند یافت. ولی آنچه که هر خواننده ای باید پیش از هرچیز به آن بیندیشد، این است که دریابد آیا از ذوق و قریحه ی شاعری بهره مند هست یا نه. اگر دریافت که از قریحه ی شاعری بهره ی چندانی ندارد، بهتر است از خیر این آرزو بگذرد، زیرا آرزوی شاعر شدن بدون داشتن قریحه ی شاعری آرزویی ناشدنی است و…