رساله سرالاسرار شیخ عبدالقادر گیلانی رساله ای ارزنده برای شناخت اصول تصوف و طریق ذکر برای وصول به معرفت و شناخت حق است.عبدالقادر بن ابی صالح گیلانی شافعی حنبلی، شیخ بغداد بود. او نوه ی دختری ابوعبدالله صومعی گیلانی است که از بزرگان مشایخ گیلان و مشهور به کرامات بوده است. او در ۴۷۱ ﻫ .ق. در گیلان زاده شد و در هجده سالگی آهنگ بغداد کرد و تا پایان عمر در آن جا بود.شیخ علوم شریعت، طریقت، لغت و ادب را به نیکی فراگرفت و در روزگار خویش امام حنبلیان و شیخ آنان شد و در شوال ۵۲۱ ﻫ .ق. در مدرسه ی ابوسعد مخرمی بر کرسی وعظ نشست و آوازه ی شهرتش بالا گرفت چندان که مجلس وعظ خود را به خارج بغداد برد و گفته اند هفتاد هزار تن در آن شرکت می کردند.شیخ ۹۱ سال بزیست، از خود مصنفات بسیاری برجا گذاشت و شاگردان زیادی تربیت کرد و سرانجام در سال ۵۶۱ ﻫ .ق. دار فانی را وداع گفت و به جوار حق شتافت.