امروزه پی به این واقعیت برده اند که طراحی گرافیک به اندازه کاغذی که بر آن چاپ می شود کم دوام و زودگذر نیست. برخی آگهی های تبلیغاتی، پوسترها، بسته بندی ها، نشانه ها، کتاب ها و مجله ها گاهی به عنوان دستاوردهای هنری، تجاری و فن آورانه شاخصی مطرح می شوند که اغلب بیش از این که درباره هنرهای زیبا حرف برای گفتن داشته باشند، از دوره ها و محیط های اجتماعی خاص سخن می گویند. بسیاری از نمونه های آثار طراحی گرافیک را همچون اشیای باارزش نگه می دارند و مورد مطالعه قرار می دهند و به آنها صرفا به عنوان کاغذهایی خاطره انگیز برای پوشاندن دیوارها نگاه نمی شود. اما شگفت این که خود آفرینندگان این موارد شاخص، یعنی طراحان گرافیک، معمولا اهمیت تاریخی این آثار هنری را که در اطرافشان وجود دارند، درک نمی کنند. آنهایی که ادعا می کنند سواد بصری دارند، اغلب وقتی موضوع درک و ارزش یابی چیزهایی پیش می آید که به زبان حرفه خودشان نقش بسته است، از درک و ارزش یابی آن عاجز می مانند. ما به جای جمع کردن انبوهی از آثار گرافیک در یک مجلد که معمولا باعث می شود شأن طراحی گرافیک در حد یک همهمه بصری تقلیل یابد، در کتاب «سواد طراحی: درک طراحی گرافیک» برآنیم تا نمونه هایی از این آثار را مورد بررسی قرار دهیم و اهمیت آنها را در کل تاریخ طراحی گرافیک و فرهنگ عمومی درنظر آوریم. گرچه طراحی گرافیک را می توان بر اساس عناصر بسیار مهم فرم و سبک تعریف کرد که بنابر ضرورت های بازار قابل تغییر هستند، اما درک و بررسی یک اثر مجزا می تواند در تعیین این که چگونه یک فرد طراح، طراحی گرافیک را به کار می برد، مفید واقع شود. طراحان گرافیک معمولا با چشمان مشتاق و حریص انبوه کتاب ها، مجلات و کتاب های سال طراحی را نگاه می کنند و تصاویرشان را می بلعند، اما باید در عین حال بتوانند ارزش تک تک آثار منحصربه فرد را درک کنند و آنها را به عنوان منبع اطلاعات تاریخی و سرچشمه های معاصری برای دریافت الهام بدانند.