سوژه، استیلا و قدرت در نگاه هورکهایمر، مارکوزه، هابرماس و فوکو به بررسی مقایسه ای دیدگاه های این چهار فیلسوف در مورد سوبژکتیویته و رابطه ی آن با قدرت می پردازد. از یک سو، قدرت مقوله ای تلقی می شود که صرفا از طریق سرکوب سوبژکتیویته عمل می کند و قدرت نهایتا سوبژکتیویته را خرد و نابود می کند و در نتیجه، رهایی و آزادی سوژه به معنای فروپاشی و محو قدرت است. چنین مفهومی از قدرت با انگاره ی استیلا تعریف می شود. در مقابل، فوکو تصویر کاملا متفاوتی از قدرت ارائه می دهد که نه با سرکوب سوبژکتیویته، بلکه با ارتقا، پرورش و بارورکردن آن عمل می کند. پیتر میلر در بخش اول کتاب، آثار سه اندیشمند بزرگ مکتب فرانکفورت را دراین باره بررسی می کند و در بخش دوم کتاب به آثار مهم فوکو می پردازد.