ویکی لبو در کتاب سینما و روان‌ کاوی به بررسی تاریخ طولانی و پیچیده تحولات هنر، علم و فناوری مدرن می پردازد که روانکاوی و سینما را در پایان قرن نوزدهم گرد هم آورد. او برخوردهای بعدی بین این دو را بررسی می کند: روانکاوی و سینما به عنوان روش های همگرا، هرچند متمایز، برای صحبت درباره رویا و میل، تصویر و توهم، شوک و تمایلات جنسی. این مطالعه با شروع مواجهه فروید با منظره هیستری که در پاریس به نمایش درآمده بود، خوانش دقیق متون و مفاهیمی را ارائه می دهد که زمینه نظریه فیلم روانکاوانه را ایجاد کرده است.