ارزش آموزش سه تار، از نگاه این کتاب، در این است که ره سپردن به کرانه های سه تارنوازی یا هر ساز دیگر، دستمایه ای به نوازنده می دهد که به کار درون بانی و درون اندیشی و‌ زیبایی شناسی وی(و شنوندگانش) خواهد آمد.
این چشم انداز خنیا را نخست از آن خود تکنواز می داند، و نه کالایی ارزشمند برای دیگران.
گوش سپاری دیگران، خواسته ی یکم و بایسته ی این شیوه نیست.