“شعاع شمس” اثری دو جلدی است که “کریم فیضی” آن را تالیف نموده و “غزلیات شمس تبریزی به روایت دکتر دینانی” در آن شرح و بسط داده شده است. کتاب پیش رو، جلد دوم این اثر است که در حدود چهارصد و شصت صفحه توسط نشر اطلاعات به چاپ رسیده است. “مولانا جلال الدین محمد بلخی” شاعر نامی ایرانی است که به زهد و عرفان نیز معروف است. مولانا را هم از نظر قوت شعری و هم از جهت دانش و خرد و معرفت، می‌توان از علمای زمان خود دانست. چهل سالگی برای مولوی، سنی تعیین‌کننده بود و او پس از ملاقات با شمس تبریزی، چنان شیفته‌ی اندیشه و شخصیت وی شد که این شیفتگی، مسیر شاعری وی را دگرگون کرد. نقل است شمس تبریزی علیرغم اینکه سواد خواندن و نوشتن نداشت، تأثیری شگرف در عرفان و ادبیات داشت و روح مولانا پس از دیدار با شمس تبریزی بود که شعله‌ور شد و آتشی در عرفان و ادبیات معنوی ایجاد کرد. ملاقات این دو چهره، سبب شد تا غزلیات جاودانه‌ای از مولانا به یادگار بماند و یکی از معتبرترن تفاسیر به جا مانده از این غزلیات، که به غزلیات شمس یا دیوان کبیر معروف است، توسط دکتر “شفیعی کدکنی” صورت گرفته است. اما آنچه مخاطب در کتاب “شعاع شمس” دریافت می‎کند، تفسیری تازه بر پایه‌ی تصحیح دکتر “شفیعی کدکنی” است که توسط “کریم فیضی” صورت گرفته است. وجه تمایز “شعاع شمس” با دیگر نسخ به جا مانده از غزلیات مولانا، در نوع تفسیر و شرح شعر است. در این کتاب “غزلیات شمس تبریزی به روایت دکتر دینانی” ارائه شده است که به زبان رایج و با نگاهی معاصر نوشته شده است.