هخامنشی، از دورۀ کوروش کبیر تا داریوش اول را بررسی کرده، اما پیش از آن به درستی پیش زمینۀ تاریخی چنین شمایل نگاری هایی در ایران را در محوطه هایی چون حسنلو، مارلیک، شوش و غیره واکاوی کرده است. نگارنده به منظور واکاوی بازنمایی بصری و شمایل نگاری خدا و موجودات فراطبیعی دورۀ ابتدایی هخامنشی، بیشتر به اثر مهرهای بایگانی های تخت جمشید به ویژه باروری تخت جمشید پرداخته است؛ هرچند در این میان به کتیبه های سلطنتی و نقوش برجستۀ هخامنشی در بیستون، تخت جمشید و نقش رستم نیز نگاهی داشته، از سویی، به منابعی چون تواریخ هرودوت و اوستا نیز استناد کرده است. پس از توصیف و تشریح همۀ این منابع و نمونه ها، در آخر به جمع بندی مطالب در خصوص شمایل نگاری خدا و موجودات فراطبیعی در هنر ابتدایی هخامنشی می پردازد.