“مولیر” احیاگر تئاتر و کمدی فرانسه و مظهر اسطوره ی بوطیقای تئاتر است. بوطیقایی که به خیال پردازی، مهارت و خودآگاهی رهنمون می شود. او زوایا و خفایای روح آدمی را ژرف بینی بیان کرده است. مولیر با نمایشنامه های کمیک و در عین حال منتقدانه ی خویش، از خنده سلاحی برای مبارزه با اخلاق و قیدوبندهای زمانه آفرید. شخصیت هایش همگی در عمق تخیلات بشری جای دارند. کمدی هایش مباحثه ای در باب مشکلات و عیوب روزگار است: ازدواج و وضعیت زنان، ریاکاری و تظاهر عابدان، فساد و هرزگی، غیاب صداقت و… مولیر می خواست عیوب آدمی را اصلاح کند، هدفش نشان دادن فساد بزرگان زمانه بود. از این رو این عیوب را در معرض خنده ی همگان می گذاشت.