این تجربه نمایشی نویسنده، در تداوم و تکمیل تجربه‌های پیشین است. وی با قالب‌های نمایشی سنتی ایرانی (تعزیه و تقلید)، به تلفیقی از دو قالب یاد شده با قالب “بازی‌های زنانه” می‌رسد و این همه را در فضای تهران دوره‌ی مشروطه و روز توپ بستن مجلس به تصویر می‌کشد.