چرا کودکی که سرشار از شوق رفتن به مدرسه و یاد گرفتن است، بعد از وارد شدن به فرآیند رسمی آموزش‌و‌پرورش، از اشتیاقش کم می‌شود؟

چرا غالباً والدین از عهده‌ی حفظ انگیزش فرزندانشان نسبت به یاد گرفتن و انجام امور مدرسه بر نمی‌آیند؟

چرا به نظر می‌رسد بیشتر کودکان رغبت کمتری به یاد گرفتن بعضی از درس‌ها دارند؟

چرا اغلب بین والدین و اولیای مدرسه چالش ایجاد می‌شود و چگونه می‌توان بر آن غلبه کرد؟

چگونه می‌توان بین اولیای مدرسه و والدین درباره‌ی یادگیری دانش‌آموزان، تعاملی سازنده ایجاد کرد؟

شوق یاد گرفتن می‌تواند یک صفت پایدار کودک باقی بماند؛ به شرطی که والدین و معلمان بخواهند به تکوین و تعمیق آن کمک کنند. محتوای این کتاب بر پایه‌ی تجربه‌ی نویسندگان آن به‌عنوان مشاور و درمانگر تربیتی است، درصدد کمک به والدین و معلمان است. به‌طوری که آنان با اندیشه و تعامل، راه‌های عملی و مؤثری را برای کمک به کودک بیابند و او را برای یادگرفتن  سر ذوق بیاورند به گونه‌ای که با بزرگتر شدن نیز همچنان عاشق یاد گرفتن باشد.