امینی شاعر قرن معاصر ایران است که در ابتدا به سرودن اشعار کلاسیک و کهن می پرداخت، اما پس از مدتی به شعر بی وزن و اشعاری در قالب های نو روی آورد و سروده هایی به زبان ترکی نیز از خود به یادگار گذاشت. از دفاتر شعر او می توان به دریاچه، کولاک، تاکستان احتمال، سپیدخوانی روز، من و خزان و تو و…. اشاره کرد.