در این کتاب، سیر تحول اندیشه فلسفی درباره تاریخ طی 250 سال گذشته ترسیم شده است. ساختار کتاب به این گونه است که گزیده‌هایی از متون کلیدیْ ارائه و سپس بحث‌های تبیینی و انتقادی جدید مطرح می‌شود. هدف این بوده است که با این روش، آثار اندیشمندانی چون هیوم، هردر، هگل، دیلتای، نیچه، هایدگر، و فوکو برای دانشجویانی که شناخت قبلی نسبت به فلسفه غرب ندارند قابل فهم گردد. در مقدمه و فصل‌های نه‌گانۀ کتاب مکاتب فکری متقابل بررسی می‌شوند. طی این بررسی‌ها، سرچشمه‌های جریانهای معاصر در این رشته معلوم می‌شود و ارتباط تأملات کلی‌تر فلسفی با مطالعه خود تاریخ روشن می‌گردد. در این میان، به بحث پیوند میان فلسفه تاریخ و نظریه فرهنگی و ادبی که در دهه‌های اخیر توسعه یافته نیز اشاره می‌شود.