النا پونیا توسکا، نویسنده ی مکزیکی متولد ۱۹۳۳، از ابتدای جوانی کار روزنامه نگاری را در مطبوعات مکزیک آغاز کرد و خیلی زود به چهره ای جنجالی بدل شد. او را پرنس سرخ می نامند پونیا توسکا به عنوان روزنامه نگار و رمان نویس برنده ی چندین جایزه ی ملی و بین المللی شده است. از جمله جایزه ی رومولو گایه گاس معتبرترین جایزه ی داستان نویسی آمریکای لاتین، و جایزهی سروانتس، معتبرترین جایزه ی ادبی اسپانیا.

سال ۱۹۷۰، پونیا توسکا برای ناداستان قتل عام در تلاتلولكو جایزه ی خاویر و بانورونها را در مکزیک برنده شده اما از دریافت آن امتناع کرد و خطاب به رئیس جمهور گفت: «چه کسی به آنها که در تلابلونکو در خون غلتیدند جایزه می دهد؟» این ناداستان به سرکوب وحشیانه ی جنبش دانشجویی مکزیک در ۲ اکتبر ۱۹۶۸ می پردازد. فرم روایی کتاب با کنار هم چیدن روایت های گوناگون و صداهای پنهان ترسیم می شود؛ خرده روایت های دانشجویان، معلمان، خانواده ها، زندانیان سیاسی رئیس جمهور، وزیران اخبار تلویزیون، رئیس پلیس، کاسبان و حتی چهره های ادبی و سیاسی معروف نظیر کارلوس فوئنتس، اوکتاویو پاز و اوریانا فالاچی. پونیا توسکا خبرنگاری متعهد است که ادبیات را به تاریخ پیوند می زند و با خلاقیت اش فرمی منحصر به فرد برای کتاب خود میسازد. با این همه او خبرنگار یا نویسنده ای بی طرف نیست. جبهه ی او مشخص است و کتابش اعتراضی آشکار است به مشخص نشدن آمار کشته شدگان و ناپدید شدگان حوادث دوم اکتبر و نیز خودداری حکومت از پذیرش کامل مسئولیت و محاکمه ی عادلانه ی جنایت کاران.