این اثر، کتابی مرجع از تأثیر قرآن مبین بر شعر پارسی است و پژوهشگر آن بیش از ۵۰۰ دیوان از سروده‌های شاعران پارسی‌گو که حدود ۵۰ نسخه از این تعداد به صورت خطی است، را مورد تحقیق و بررسی قرار داده است. در واقع افراسیاب‌پور نسخه‌های گوناگون از سده‌های مختلف و مربوط به کشور‌های ایران، پاکستان، افغانستان، تاجیکستان، هند و آناتولی را از نظر گذرانده و برای هر سوره قرآن کریم شواهد و تلمیحات قرآنی در دیوان‌ها را یکجا گردآورده است.