«قرنها بگذشت» تنها داستان بلندی ست که تاکنون به قلم «شمیم بهار» در قالب کتاب منتشر شده است. «شمیم بهار»، داستان نویس، مترجم، منتقد ادبیات و سینمای نامی دهه های چهل و پنجاه، یکی از تاثیرگزارترین روشنفکران سال های طلایی دهه ی چهل شمسی ست که با وجود سال ها خاموشی و عزلت نشینی، مشی و منش اش در نقادی و نثر ویژه اش بر نسل های بعدی تاثیر قابل توجهی گذاشته است. نزدیک به یک سال پیش بود که برای اولین بار مجموعه ای از نوشته های و نقدها و قصه های «شمیم بهار» در قالب کتابی با نام «دهه ی چهل» منتشر شد و با وجود اینکه همه ی دوستداران بهار و کنجکاوان آثار و اندیشه های او منتظر انتشار آثار اولیه اش بودند، در آخرین روزهای قرن، تازه ترین و آخرین نوشته ی داستانی اش پیش روی همگان قرار گرفته است. داستان بلند «قرن ها بگذشت» که در سال 1399 نوشته و منتشر شده است، حکایت سفری ست که یک پیرمرد با زنی آغاز می کند، آن هم درحالی که اپیدمی همه جا را فرا گرفته و قرن هم رو به پایان است. این سفر، پر از گفت وگو و تصویر، خواننده را به دل تاریخ، ادبیات، احوالات شخصی و زندگی خود نویسنده و هم نسلان و هم فکرانش می برد. پیرمرد داستان، گویی خود شمیم بهار است و آن زن نیز همان زن همیشگی قصه هایش با نام «گیتی سروش».