ارنست نولته مورخ و فیلسوف آلمانی بود. علاقه عمده نولته مطالعات تطبیقی فاشیسم و کمونیسم بود. وی که در ابتدا در فلسفه آموزش دیده بود ، استاد برجسته تاریخ مدرن در دانشگاه آزاد برلین بود ، جایی که از سال 1973 تا زمان بازنشستگی در سال 1991 تدریس کرد. وی پیش از این از سال 1965 تا 1973 استاد دانشگاه ماربورگ بود. وی بیشتر بخاطر کار اصلی “فاشیسم در دوران آن” شهرت داشت که با انتشار در سال 1963 با استقبال گسترده ای روبرو شد. نولته از اوایل دهه 1960 یک دانشگاه برجسته محافظه کار بود و در بسیاری از مناقشات مربوط به تفسیر تاریخ فاشیسم و کمونیسم ، از جمله Historikerstreit در اواخر دهه 1980 شرکت داشت. در سالهای fun ، نولته تمرکز خود را بر اسلام گرایی و “فاشیسم اسلامی” گذاشت.نولته چندین جایزه از جمله جایزه هانز مارتین شلایر و جایزه کنراد آدنوئر دریافت کرد. وی پدر دانشمند حقوقی و قاضی دیوان بین المللی دادگستری گئورگ نولته بود.تمام کارهای تاریخی نولته به شدت تحت تأثیر سنت های فلسفه آلمان قرار گرفته است. به طور خاص ، نولته در پی یافتن مضامین “پدیده استعماری” تاریخ و کشف ایده های کلان است که انگیزه کل تاریخ هستند. بدین ترتیب ، کار نولته درمقابل ویژگیهای خاص یک دوره زمانی خاص ، به سمت کلیات معطوف شده است. حال باید کتاب «قرن بیستم» از او را تحت این نوع دیدگاه مورد بحث قرار داد.