“قصه آشنا” کتابی است از نویسنده ی شناخته شده ی معاصر، “احمد محمود”، که داستانی به همین نام در کنار سه داستان دیگر در بردارد. باقی داستان های مجموعه ی پیش رو عبارت اند از “جستجو”، “عصای پیری”، ” ستون شکسته”، “سایه” و “خرکش” که هر کدام داستانی زیبا و با روایتی گرم و صمیمی را به مخاطب عرضه می کنند. از ویژگی های قلم “احمد محمود” این است که حرف ها و روایت زندگی شخصیت های داستان هایش، بسیار ملموس و آشنا به نظر می رسد و این مساله در مجموعه ای که اتفاقا عنوان آن، “قصه آشنا” است، بیش از پیش به چشم می خورد. شخصیت های “قصه آشنا” آن قدر نزدیک و باورپذیرند که مخاطب بدون نیاز با وفق دادن خود با شرایط یک داستان جدید، خیلی راحت با آن ها ارتباط برقرار کرده و دنیای صمیمی و آشنای داستان ها غرق می شود. هر کدام از قصه ها داستان جالب و منحصر به فرد خود را دارند و در قصه ی اول که همان “قصه ی آشنا” است، دوستانی از دوران دبیرستان قرار است یک دورهمی بگیرند. قصه ی “جستجو”، داستان نارنجکی است که در یک باغچه پیدا و منفجر می شود و “عصای پیری” داستان آشنای پیرزنی است که با مرگ همسرش، فرزندان او چندان تمایلی به نگهداری از وی ندارند. “ستون شکسته” مردی است خسته از جنگ که به خانه برگشته و “سایه” قصه ی جابجایی در زمان کشف حجاب است. آخرین داستان این مجموعه “خرکش” نام داشته و قصه ی پسری است که در حال مستی، خرها را می کشد و به همین دلیل به این نام معروف است.