اروپای شرقی در فاصله ی سال های 1948 تا 1954 یکی از خونین ترین ادوار خود را تجربه کرد. از پی اختلاف با تیتو، استالین به دستیارانش در کرملین فرمان داد سناریویی بنویسد که اندکی بعد در اروپا شرقی به روی صحنه رفت.هزاران تفر، از کارمندان دون پایه تا مقامات عالی لشکری و کشوری، به زندان افتادند و تا سر حد مرگ شکنجه شدند و سرانجام، در هم شکسته و رنجور و تهی از انسانیت، در پیشگاه قاضیان این محاکمه های نمایشی ایستادند و متن های ازبر کرده ای را طوطی وار خواندند و سپس سر به تیغ جلاد سپردند یا روانه ی اردوگاه های کار اجباری شدند.این نمایش شوم از آلبانی آغاز شد و در لهستان به پایان رسید و در این میان بازیگران در بلغارستان و مجارستان و چکسلواکی و رومانی و آلمان شرقی نیز به صحنه آمدند. بدین سان استالین، این صحنه گردان کبیر، یکی از بزرگترین نمایش های قرن بیستم را پدید آورد، نمایشی مالامال از افسانه و دروغ و بهتان و وحشت و خون.