درباره‌ی کتاب :

تهران پایتخت در روزگاری نه‌ چندان دور شهری کوچک بود، در دامن سلسله‌ جبال البرز. همزمانی تحولات جهانی با پایتخت‌شدن تهران توسط قاجاران، زندگی این شهر و مردمانش را دستخوش تحولات شگرفی کرد. شیوه‌ ی زندگی دیرپای ایرانیان در جوامع شهری از طریق سازه‌ ی اجتماعی تاریخمندی که ما آن را «نظام زندگی محله‌ ای» نامیده‌ ایم تعین می‌ یافت. این نظام زندگی در دوره‌ی ناصرالدین شاه قاجار، با ظهور اشکال نوین جوامع شهری، با چالش‌ های جدیدی رو به‌ رو شد. در این کتاب، درباره‌ ی چندوچون زیست جمعی مردم تهران در قاب نظام زندگی محله‌ ای به روزگار تاریخی قدمایی سخن گفته می‌ شود و پیامدهای برآمدن نخستین اشکال جامعه‌ ی شهری مدرن بر آن نظام زندگی محله‌ای قدمایی توصیف می‌ شود.