اینترنت و فضای مجازی منابع شگفت انگیز آگاهی و دانش هستند. با تغییرات اساسی که در اثر رشد و گسترش فناوری­های نوین ارتباطی در عرصه­های مختلف زندگی انسان­ها رخ داده­است، تعلیم و تربیت نیز از این قاعده­ی تغییرات مستثنی نیست. در عصر ما دانش و فناوری با یکدیگر هم مسیر شده­اند و نمی­توان یکی از این دو را بدون دیگری به راحتی به دست آورد. فضای مجازی با منابع و امکانات شگفت و عظیمی که در زمینه علم و دانش در اختیار کاربرانش قرار می­دهد و با ویژگی­هایی چون بی زمانی و بی مکانی، تعاملی بودن و… قابلیت­های زیادی در زمینه آموزش و تعلیم و تربیت در اختیار کاربران خود قرار می دهد. اصطلاحاتی چون کلاس بدون دیوار، مدارس هوشمند، دانشگاه مجازی و … اشاره به نوع جدید و شاید غیر معمولی از آموزش الکترونیک دارد که در مقابل آموزش سنتیو معمول امروزه در حال جایگیری در سیستم­های آموزشی کشورهای مختلف است. در آموزش سنتی به خاطر حضور فیزیکی در زمان و مکان، دانشجو، استاد و محتوا و منابع درسی، مشارکت و تعاملی چهره به چهره با یکدیگر قرار دارند و ویژگی اصلی آموزش نیز همین تعاملات است که از طریق آن دانش و اطلاعات بین افراد رد و بدل می­شود و به حجم و محتوای دانش اضافه می­شود و یا در آن تغییراتی ایجاد می­شود. این ویژگی آموزش در صورت جدید آموزش که آموزش الکترونیک یا از راه دوراست نیز حضور بارز و روشن دارد و بر حسب محیطی که در ان عمل می­کند، از ویژگی­های و قابلیت­های فضای مجازی برای عملکردش استفاده می­کند.