رویکرد مربیگری راهبردی کوتاه مدت مدلی برای فرآیند حل مسئله است. شعار کلی این رویکرد این است که اگر شکایتی وجود ندارد پس مسئله ای هم برای حل کردن وجود ندارد، با توجه به این که روند مربیگری چیزی فراتر از صرفا حل مسئله است میتوانیم نتیجه بگیریم که اگر مسئله ای وجود ندارد، نیازی به راهبرد کوتاه مدت هم نیست اگرچه این موضوع ممکن است به عنوان یک محدودیت دیده شود اما میتواند یک مزیت نیز باشد؛ زیرا این مدل راهبردی میتواند به عنوان ابزاری اضافی برای خزانه رفتاری یک متخصص در نظر گرفته شود بدون اینکه روشهای فعلی کار را حذف کند.