سپهری، شاعری است معاصر و متجدد با آثاری که درون مایه ای نوین دارند، مردی که در میان هم نسلانش به خوبی درخشید و جایگاهی ویژه در شعر و ادب ایران یافت. سهراب با انقلابی که در شعر پدید آورد اشیا را به سخن واداشت، انسان را با محیط پیرامونش پیوند داد و گیاهان و طبیعت را جایگاهی ویژه بخشید و آن ها را تا حد یک انسان تعالی داد. در این مجموعه، شعر سپهری مورد تحلیل ساختاری واقع شده، سبک شعری او، دستور متن، درونمایه و نشانه های بکار رفته در اشعارش مورد بررسی قرار گرفته است.