آلدو روسی یک معمار عملی و رهبر جنبش معماری ایتالیایی La Tendenza و یکی از تأثیرگذارترین نظریه پردازان قرن بیستم بود. کتاب “معماری شهر” اثر اصلی او در تئوری معماری و شهری است. این کتاب تا حدی اعتراضی به کارکردگرایی و جنبش مدرن است، تا حدی تلاشی برای بازگرداندن هنر معماری به جایگاه خود به عنوان تنها موضوع معتبر مطالعات معماری، و بخشی نیز تحلیلی از قوانین و اشکال ساخت و ساز شهر. این کتاب در واقع در بین معماران و دانشجویان طراحی بسیار محبوب شده است. همچنین دانشجویان رشته معماری و شهرسازی نیز می توانند از آن به عنوان یک منبع معتبر استفاده کنند.[معماری شهر] که 17 سال پیش نوشته شد، در زمانی که جنبش دانشجویی ایتالیا به تازگی آغاز شده بود و روش‌های طراحی میان رشته‌ای از محبوبیت برخوردار بود، یکی از اولین ارزیابی‌های اصلی جنبش مدرن بود. برخلاف پیچیدگی و تضاد در معماری رابرت ونتوری، که در همان سال ظاهر شد، نقد روسی بر عقیم بودن فرم ها یا رد تصاویر سبک در معماری مدرن متمرکز نیست، بلکه همانطور که از عنوان آن پیداست، بر نادیده گرفتن و تخریب شهر، مخزن «حافظه جمعی انسان» متمرکز است. شاید مهمترین نکته برای آمریکایی‌هایی که با تجدید حیات طرح‌های خاص و بسیار شخصی روبرو هستند، تاکید روسی بر مجموعه قلمرو عمومی باشد. او به ما یادآوری می کند که شهرت و موفقیت های فردی اهمیت کمتری نسبت به خود شهرهای ما دارد.