هرکس زندگی را از منظری می نگرد که هر انسانی برای این پرسش که معنای زندگی چیست، پاسخی خاص دارد. چندان که می توان گفت به عدد آدمیان روی زمین، تعریفی برای زندگی وجود دارد. بنابراین تعریف زندگی مانند خود زندگی بسیار گسترده است. مولوی و اقبال معنای زندگی را در حرکت و همراه بودن با جریان زمان میبینند. آنان آدمی را بر بنیاد معیارهای خویش به مرتبه ای که شایسته شأن او به عنوان انسان است، رهنمون میشوند. نویسنده در کتاب حاضر علاوه بر تاثیرپذیری اقبال از مولوی در زمینه های نظری و عملی زندگی، دیدگاه های دینی آنها را که بخش عمده ای از تفکرشان را شامل میشود، مورد تجزیه و تحلیل قرار میدهد. وی همچنین به بسیاری دیگر از عناصر زندگی ساز نظیر آگاهی های اجتماعی، علمی، فلسفی، تاریخی و انسانی، از نگاه این دو دانشمند می پردازد. هر بخشی از این کتاب تحلیلی بازگوکننده تاثیر مولوی بر اندیشه اقبال است. بخش نخست به جنبه روانشناختی زندگی دینی اختصاص دارد. در بخش دوم، زندگی دینی از منظر ما بعد طبیعی مورد بررسی قرار می گیرد. در بخش سوم، روح راستین زندگی دینی نشان داده میشود که در دینی برتر تجلی می یابد. بخش چهارم نیز به ویژگیهای انسان کامل و طرحی کلی از ارزش عملی او اختصاص دارد و با بحثی درباره خاتمیت پیامبری پایان می گیرد.