گاهی اصلا دیده نمی شویم و احساس تنهایی می کنم. شروع به پرسیدن از خودمان می کنیم، چرا نمی توانم با همه جور شوم؟ اما وقتی می ایستیم و نگاه می کنیم، می بینم که هیچ چیز در این دنیا دقیقا یکسان نیست. گاهی اوقات ما خودمان را پنهان می کنیم که واقعا چه کسی هستیم تا با آن چیزی که فکر می کنیم باید در دنیا باشیم تطابق پیدا کنیم. گاهی اوقات خودمان را با دیگران مقایسه می‌کنیم و احساس می‌کنیم که با آن‌ها تناسب نداریم. اما وقتی متوجه می‌شویم که خودمان هم ارزشمند هستیم، و با افتخار به عنوان خود واقعی‌مان با صدای بلند می گوییم من خودم هستم می‌توانیم نشان منحصربه‌فرد خود را در جهان بگذاریم.