کتاب پیش رو که گزیده آثار “مهدی سحابی” را از سال 1322 تا 1388 در بردارد، اثری صد و چهل صفحه‌ای است که به همت “سارا سحابی” و “مجید سحابی” گردآوری شده است. در نگاه اول، چیزی که در آثار هنری تجسمی “مهدی سحابی” بیش از همه توجه مخاطب را به خود جلب می‌کند، تاکیدی است که وی بر زیبایی‌شناسی در این تابلوها و مجسمه‌ها داشته است. او برای اینکه این زیبایی‌شناسی را بیش از باقی عناصر، برجسته جلوه دهد، دست به تکنیک‌های مختلفی زده و از مواد گوناگونی نیز بهره گرفته است.”مهدی سحابی” یکی از پرکارترین هنرمندان معاصر ایران بود که نه تنها در زمینه‌ی نقاشی و مجسمه‌سازی، بلکه در عرصه‌ی ترجمه نیز آثار زیادی را از خود بر جای گذاشت. او به تشبیه خودش، یک آچار چندکاره بود. با اینکه در جوانی نقشی در نمایش‌نامه‌ای بازی کرده بود، رمان می‌نوشت، نقد ادبی انجام می‎داد، گرافیست بود، در زمینه‌ی مسائل اجتماعی روزنامه‌نگاری می‎کرد و به نوشتن در نشریه‎ی سینمایی نیز اقدام کرده بود، اما عمده‌ی شهرت او به ترجمه و نقاشی‌هایش بود. در باب اینکه “مهدی سحابی” که بود و چه کرد، جمعی از اهالی هنر و دوستان او سخن‌های فراوان گفته‌اند که بخشی از این سخنان در مقدمه‌ی کتاب حاضر ذکر شده و “لیلی گلستان” و “بابک احمدی” در زمره‌ی کسانی هستند که “مهدی سحابی” را به دور از اغراق و با جنبه‌های ترش و شیرین خلق و خویش، وصف کرده‌اند. کتاب حاضر که گزیده آثار “مهدی سحابی” را از سال 1322 تا 1388 شامل می‌شود، تصویر این آثار را به شکل رنگی و با ذکر سال، ابعاد واقعی، گونه‌ی اثر و مجموعه‌ای که از آن انتخاب شده، در اختیار مخاطب قرار می‌دهد.