اهمیت بررسی جهان بینی از آنجا سرچشمه می گیرد که اعمال انسانها براساس جهان بینی آنها صورت می پذیرد، یعنی نگرش انسانها به خود، به جهان هستی، به سایر انسانها و به خالق آن (اعتقادیا عدم اعتقادبه آفریننده جهان)، درعقیده، رفتاروکردار و زندگی اجتماعی و فردی بشر تاثیر مستقیم دارد. در جهان بینی عرفانی اساس مباحث مبتنی بر انسان شناسی و خداشناسی است. با توجه به اینکه عارفان، اغلب به انسان در سه ساحت ” انسان و خویشتن، انسان وخدا، و انسان و همنوعان ” توجه می کنند، مباحث این پژوهش غالب سخنان جنید را در سه زمینه فوق در بر می گیرد. در این پژوهش، مقام و جایگاه برجسته انسان در نگاه این عارف – که براساس نگرش وحدت وجودی وی بوده – و توجه جدی و مسئولانه وی در برابر همه انسانها نشان داده شده است.