این مجموعه متشکل از سه دفتر است و شناسه های اصلی شعر صالحی، مانند مضامین اجتماعی، مخاطب گرفتن مردم، روایت روزمرگی ها و دردهای انسان امروزی، یادآوری ارزش های انسانی و… را دربردارد.

صالحی در مقدمه ی این کتاب، تحت عنوان ” از نانوشتن بی چه باید…! ” اشاراتی دارد به معصلات و مصاعبی که روزگار و شرایط در زمانه ی ما برای جامعه و شاعران فراهم آورده. او تاکید دارد که در این شرایط نیز باید سرود و دل سرد نشد.