در آغاز کتاب نکاتی چند در باب طنز به ویژه موقعیت های طنز فراهم آمده است. برای مثال: نگارنده خاطرنشان می کند: ‘طنز از شک آگاهانه هنرمند به موقعیت های کاذب مسلط بر, روابط موجود, نشات گرفته است. انسان خواستار آزادی از قید و بند است. طنز این آزادی را میسر می سازد. این آزادی او را برای ادامه زندگی طراوت می بخشد. طنز رهایی است از منطق موجود و مصلحت بین مرسوم. طنز و رویا هم ریشه اند, رویایی که از خواب های عمیق می زاید و ناهمسان با قراردادهای جعلی عوالم بیداری است. طنز عملکردی چون شعر دارد, هر دو رویا را با عالم واقع درمی آمیزند. در شعر ما با درهم آمیزی جدی رویا و, واقعیت رو در روییم و در طنز با ترکیب شوخ چشمانه ای از این دو. در این میان تخیل هوشمندانه هنرمند خلاق ملاط این ترکیب است’. در بخش اصلی کتاب حکایات, لطایف متعدد, و نکته های طنزآمیز گوناگونی به طبع رسیده است.