در طول هزاران سال، انسان در کمال بی‌خبری تغذیه‌اش را از حالت طبیعی خارج کرد، چون هیچ شیوه‌ی علمی‌ای برای تخمین و برآورد تأثیرات سوء این تغییر در دست نداشت. اما امروز، از حدود یک قرن پیش، انسان می‌تواند همه چیز را اندازه بگیرد، تحلیل و تجربه کند و یا حتی باعث شود خودش «تصور» کند که مشغول انجام کاری است. ما امروزه به خوبی با پدیده‌های شیمیایی، زیست‌شناختی و ریخت‌شناختی دستگاه گوارشی خود آشنا هستیم. خوب می‌دانیم که چه اتفاقاتی در این دستگاه می‌افتد و دیگر نمی‌توانیم عذر و بهانه بیاوریم.