نگارنده در این کتاب نخست به تدقیق در باب هنر و فطرت می پردازد تا دلیل اطلاق عنوان هنر فطری به هنر خودآموختگان را تبیین نماید. سپس مطالعه در بستر هنر فطری از آغاز تاریخ بشر را دنبال می کند تا نشان دهد این هنرها به لطف برخورداری از منشا فطری شان، تنها هنرهایی هستند که در فراز و نشیب حوادث اندیشه های تاریخی، علی رغم برخورداری از شیوه های بسیار متنوعی که منحصر به تک تک هنرمندان آن است، از اصول هنری خود عدول نکرده و ثابت قدم مانده اند.