در کتاب حاضر مسائل بسیار مهمی همچون نوشتن، معلمی، سکنی گزیدن، جابه‌جایی و غیره مطرح شده است، نویسندگان مقالات هرچند صریحا بر پرسش یا مسئله‌ی تربیتی خاصی متمرکز نمی‌شوند اما با روش‌های گوناگونی، تلاش بر نشان دادن سهم پدیدارشناسی در فعالیت‌ها و پژوهش‌های تربیتی دارند. افزون بر این در برخی فصول، باب گفت و شنود میان پدیدارشناسی با رویکردهای پژوهشی دیگری مانند پژوهش‌های فمینیستی باز شده که خود، نشان از تناوردگی اندیشه و دانش‌پژوهی در پدیدارشناسی معاصر دارد؛ بنابراین هرچند پدیدارشناسی متأثر از سایر رویکردهای پژوهشی است، اما به سهم خود نقش ارزنده ای در آن دانش‌ها دارد؛ از آنجا که ما در جامعه‌ی خود درگیر مسائل و معضلاتی همچون بی‌خانمانی آموزگار و آموزنده در سطح هستی شناسانه هستیم، و این مهم تاکنون به طور ریشه‌ای مورد بررسی قرار نگرفته است، ترجمه‌ی آثاری که از حیث نظری متمرکز بر مسئله‌ی فوق باشد، می‌تواند سهم چشم‌گیری در کندوکاو مسائل تربیتی در ایران داشته باشد.