در کتاب پزشک و روح اثر دکتر ویکتور فرانکل آمده است لوگوتراپی با درنظر گرفتن گذرایی هستی و وجود انسانی به جای بدبینی و انزوا، انسان را به تلاش و فعالیت فرا می خواند.
حیوان خانگی نمی تواند درک کند که چرا انسان از او استفاده می کند. پس چگونه انسان می تواند بداند هدف «غایی» زندگی اش و «اَبَرمعنای» جهان چیست؟ ما با نظر “هارتمن” موافق نیستیم که می گوید: آزادی و مسئولیت انسان در برابر سودمندی او قرار گرفته است، که از دید وی پنهان است و در عین حال او به آن وابسته است.
هارتمن، خود می پذیرد که آزادی انسان نوعی آزادی علی رغم وابستگی است، تا آن حد که آزادی ذهن انسان بالاتر از قوانین مسلط بر طبیعت و در بالاترین رتبه ی وجودی خود قرار می گیرد و علی رغم وابستگی به لایه ی زیرتر وجودی، خودمختار است. همان گونه که دیدیم، رابطه ی مشابهی میان قلمرو آزادی انسان و قلمرو مافوق انسان وجود دارد که کاملا قابل تصور است، بنابراین به انسانی علی رغم برنامه های الهی، آزادی اراده نیز عطا شده است. ( نه مانند حیوان خانگی که همزمان با در خدمت انسان بودن، با غریزه هایش نیز زندگی می کند؛ برای آنکه انسان از غریزه های خودِ حیوان برای رسیدن به اهداف خودش استفاده می کند.)