دریاره کتاب:

صدای خنده اش فارغ از حرف های تلخ و جدی چند لحظه پیش بود.
آره میگفتی یه عالمه فرشته کوچولو دور لامپ خونه مون می چرخن
کاش کنارشون یه فرشته بود برای رسوندن آدمای درست به همدیگه می اومد میزد سر شونهت و در گوشت میگفت خودشه همون که داره میاد سمتت
خب الانم اومده گفته که حالت این شده دیگه
نه باید ماموریتش وقتی تموم میشد که به اونم میگفت من همونی ام که باید.