کنجکاوی فکری زیمل باعث شده بود که به حوزه های بسیاری بپردازد. عدم پایبندی وی به موضوع و روش مشخصی، به رغم وجود ایده های نو، درخشان و خلاقانه که جذابیت بسیاری داشت، تصور نوعی انسجام نیافتگی را ایجاد می کرد که به خصوص در فرانسه، تحت تاثیر مکتب دورکیمی، واکنش برانگیز بود. از این روست که آرون در جامعه شناسی معاصر آلمان می نویسد: تحلیل جامعه شناسی زیمل، ناممکن (و غیر مفید) است. تحلیل های وی آکنده از روان شناس اجتماعی و فلسفه است.