آیرس از کابوس هایش می ترسید.

به خصوص از وقت های که نمیدانست دارد خواب میبیند یا نه.

همان وقت هایی که بین خب و بیدازی توی تختش خشکش می زد و هیولا ها از سایه های اتاقش بیرون میخزیدند و به سمتش می آمدند